MertYONAR
Sound4Life Üye
Verse 1:Bir mürekkep damlası düşer, kağıtta dev bir yaraZaman denilen o hırsız, çekilir gizli daraBen ruhumu astım, bir ninninin hüzünlü telineSözlerim rüzgar olur, kapılırsın elineBak, gökyüzü bugün yine kurşuni ve yorgunCevapsız soruların içinde, kendi sesine vurgunAynadaki yabancıya selam verip geçersinKendi ektiğin kederi, yine kendin biçersinDünya bir değirmen, öğütür kemiği etiGözyaşınla sularsın, kalbindeki o gurbetiBir veda busesidir hayat, alnına konan soğukBağırsan da duyulmaz, sesin hep biraz boğuk.Nakarat:Kaf Dağı'nın ardında saklıdır tüm sırlarımBen kendi küllerimden, yeniden doğan yarınımBir yanım karanlık gece, bir yanım solgun şafakHayat bir yaprak dökümü, her anı birer durak.Verse 2:Sessizlik en büyük çığlık, duyanın kulağı kanarİnsan kendi içindeki çölde, her serabı vaha sanarKalemim dert ortağım, kağıdım dilsiz şahidimYıkık dökük bu şehirde, ben en eski zahidimHangi kapıyı çalsan, ardında bir başka kilitUmut dediğin o kuş, kanatları hep zifitBiz kelimelerle ördük, bu yalnızlık kalesiniRuhumuza hapsettik, her gidenin bestesiniYollar yorar adamı, menzil hep bir adım öteİyilik maskesi takmış, bak şu binlerce keteBen sustukça çoğalır, içimdeki o fırtınaDünyanın tüm yükünü, vurdum dertli sırtıma.Outro:Mürekkep biter...Kelam kalır.Giden unutulur,Keder baki kalır.Yine de...Pes etmek yok.
İçeriği görüntüleyebilmek için